سابقه و هدف: در برنامه کنترل پلاک به روش مکانیکی، مسواک نقش اساسی دارد و ساختمان آن با قابلیت در برداشت پلاک دندانی رابطه انکار ناپذیری دارد. این مطالعه با هدف مقایسه اثر دو نوع مسواک Oral-B و شیک در کاهش پلاک دندانی انجام پذیرفت.مواد و روشها: این مطالعه بصورت Cross Over و یک سوکور (Single blind) انجام شد افراد نمونه 40 کودک 8 تا 10 ساله بودند که از آنها خواسته شد 24 ساعت قبل از مراجعه از هیچ روشی برای کنترل پلاک استفاده ننمایند. در جلسه اول مراجعه، شاخص پلاک (PI) با استفاده از شاخص Shick-Ash ثبت شد، سپس توسط مجری طرح با یکی از دو نوع مسواک به روش Scrub به تعداد 20 بار در هر ربع فک دندانها مسواک زده شده، بعد از آن مجددا مقدار PI تعیین شد. بیماران بمدت یک هفته مرخص شدند و از آنها خواسته شد که در طول این مدت از وسیله تمیز کننده دهان و دندان معمول خود استفاده کنند. با رعایت عدم استفاده از مسواک در مدت 24 ساعت قبل از جلسه دوم، اعمال انجام شده در جلسه اول در جلسه دوم ملاقات با مسواک نوع دیگر تکرار شد. برای تجزیه و تحلیل یافته ها از آزمون آماری Paired-T-test استفاده شد.یافته ها: کاهش میزان PI توسط هر دو نوع مسواک معنی دار بود (مسواک شیک P=0.0005 و مسواک Oral-B، P=0.0006). در مقایسه دو نوع مسواک، تفاوت معنی داری در میزان کاهش شاخص پلاک (PI) مشاهده نشد (P=0.075).نتیجه گیری: در کاهش میزان پلاک، هر دو مسواک Oral-B و شیک موثر بوده لذا تحقیقات بیشتر در زمینه خصوصیات دیگر این مسواکها پیشنهاد می شود.

کودکان مبتلا به اختلالات ادراکی (انواع ناتوانیهای ذهنی) که بخشی قابل توجه و تامل را در هر جامعه تشکیل می دهند، بدلیل محدودیتهای مختلف حرکتی که منشا گرفته از ناتوانی یادگیری می باشند عموما از مشکلات متعدد دندان ناشی از ضعف در رعایت بهداشت دهان و دندان رنج می برند. در این راستا و به منظور بهبود وضعیت بهداشتی دهان کودکان فوق مطالعه حاضر طراحی گردید تا توانایی مسواک Super Brush با سر سه قلو در مقایسه با مسواک Oral-B از نظر برطرف نمودن پلاک دندانی بررسی گردد.در این تحقیق که به روش Cross Over و از نوع Single Blind انجام گرفت، تعداد 50 دانش آموز پسر طبقه بندی شده بعنوان آموزش پذیر در گروه سنی 6 تا 14 سال از مدرسه استثنایی پیروزی تهران مورد بررسی قرار گرفتند. کودکان به طور تصادفی به دو گروه B, A تقسیم شدند و چگونگی استفاده از هر یک از مسواکها به طور مجزا به آنها آموزش داده شد. در مرحله اول گروه A به مدت یک ماه از مسواک Oral-B استفاده می کرد و پس از یک هفته توقف کاربرد این مسواک، به مدت یکماه از Super Brush استفاده می کردند. در گروه دوم دقیقا عکس این وضعیت اعمال می شد. اندازه گیریها به کمک شاخص OHI-S در مقاطع یکروز قبل، یکهفته بعد و یک ماه بعد از شروع مسواک نمودن با هر نمونه صورت پذیرفت.براساس نتایج بدست آمده و تجزیه و تحلیل آماری آنها با استفاده از آزمون Paired T-test هیچگونه تفاوت معنی داری از نظر وضعیت بهداشت دو گروه با استفاده از مسواک Super  rush, Oral Bمشاهده نشد. لذا می توان با توجه به کاربرد ساده تر Super Brush و نزدیک بودن کارآیی آن به مسواکهای معمول، استفاده از این مسواک را توصیه کرد.

زمینه و هدف: سایش خمیردندانها یکی از موارد مهم جهت انتخاب آنها توسط دندانپزشکان می باشد و تولیدکنندگان سعی دارند با ارایه هر چه بهتر محصولات استاندارد این مهم را فراهم آورند. این مطالعه با هدف مقایسه میزان سایندگی چهار نوع خمیردندان مخصوص کودکان: کام، پونه، داروگر و Oral-B طراحی گردید. روش بررسی: در این مطالعه تجربی و آزمایشگاهی، 24 نمونه (به عنوان ماده زمینه ای) با جایگذاری کامپوزیت بر روی آکریل در داخل قالب مخصوص ساخته شد و به طور تصادفی به چهار گروه شش تایی تقسیم گردید که هر گروه توسط یک نوع خمیر دندان مورد سایش قرار گرفت. پس از آن وزن نمونه ها به وسیله ترازویی با دقت 0.0001 گرم اندازه گیری گردید. نمونه ها تحت نیروی دویست گرم در محیط حاوی محلول هر یک از خمیردندانها و به وسیله v & cross brushing machine مسواک زده شدند. پس از آن وزن هر نمونه بعد از پنج هزار، ده هزار، پانزده هزار و بیست هزار بار سایش با ترازوی فوق اندازه گیری شد. متغیر مورد بررسی میزان سایش حاصل از هر نوع خمیردندان می باشد و تشخیص آن مشاهده نتایج حاصل از آزمایشهای سایش است که توسط آزمونهای آماری ANOVA و Tukey مورد مقایسه قرار گرفتند. یافته ها: تفاوت معنی دار آماری بین چهار نوع خمیردندان پس از پنج هزار و ده هزار بار سایش وجود نداشت اما تفاوت سایش خمیردندان داروگر با کام، پونه و Oral-B پس از پانزده هزار و بیست هزار بار سایش از لحاظ آماری معنی دار بود. نتیجه گیری: خمیردندان داروگر در مقایسه با سایر خمیردندانها بیشترین میزان سایش را دارد اما میزان سایندگی خمیردندانهای کام و پونه مشابه خمیر دندان Oral-B است.

سابقه و هدف: یکی از مشکلات درمانهای ارتودنسی شکست باند بین براکت و دندان است. با گذاشتن براکتها احتمال تجمع پلاک و مشکلات پریودنتال افزایش می یابد که برای کنترل این مشکلات از روشهای مختلفی نظیر انواع دهان شویه ها استفاده می شود. با توجه به خلاء اطلاعاتی موجود در رابطه با تاثیر دهان شویه ها بر روی استحکام باند برشی، این تحقیق با هدف مقایسه تاثیر دو دهان شویه ارتوکین و Oral B بر روی استحکام باند برشی براکتهای ارتودنسی در شرایط in vitro در دانشکده دندانپزشکی انجام شد.مواد و روش ها: این تحقیق به روش experimental و به صورت آزمایشگاهی (in vitro) بر روی 45 دندان پره مولر انسانی سالم انجام شد. پس از ضدعفونی کردن دندانها در محلول تیمول 0.1%، مراحل باندینگ با استفاده از کامپوزیت Self cure از نوع No-Mix سازنده صورت گرفت. دندانها به صورت تصادفی به 3 گروه 15 تایی شامل گروه کنترل، ارتوکین و Oral B تقسیم شدند. در هر 3 گروه دندانها به مدت 2 هفته در بزاق مصنوعی نگهداری شدند ولی در گروه ارتوکین و Oral B دندانها در این 2 هفته، 2 بار در روز و هر بار به مدت 60 ثانیه در دهان شویه های مذکور قرار گرفتند. پس از نگهداری دندانها در آب مقطر و مانت کردن آنها در بلوکهای آکریلی، نمونه ها در دستگاه Universal testing machine با سرعت 1mm.min مقدار استحکام باند برشی برای هر نمونه اندازه گیری شد و اطلاعات با استفاده از آنالیز ANOVA و تست LSD مقایسه شدند. بعد از دباند، نمونه ها زیر میکروسکوپ Reflective با بزرگنمایی 20 میزان کامپوزیت باقیمانده بر روی دندانها با استفاده از آنالیز Chi-square مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: استحکام باند برشی در گروه کنترل برابر 15.27±0.58 Mpa و در گروه ارتوکین برابر 7.59±0.59 Mpa و در گروه Oral B برابر 10.11±0.94 Mpa بود (P<0.00) .همچنین در گروه ارتوکین بیشترین میزان و در گروه Oral B کمترین میزان کامپوزیت بر روی دندان باقیمانده بود و در گروه کنترل میزان کامپوزیت باقیمانده بر روی دندان بین این دو مقدار بود (P<0.001) .و اختلاف دو به دو گروهها نیز با یکدیگر از نظر آماری معنی دار بود (P<0.05).نتیجه گیری و توصیه ها: کاربرد ارتوکین و Oral B بعد از باندینگ براکتها باعث کاهش استحکام باند برشی براکتهای ارتودنسی و مقادیر استحکام باند بالاتر از حداقل استحکام باند برشی قابل قبول از نظر کلینیکی بودند و از آنجایی که بیماران در حین درمانهای ارتودنسی به علت مشکلات پریودنتال نیاز به استفاده از دهان شویه دارند، توصیه می شود که از دهان شویه  Oral Bبه جای ارتوکین به علت استحکام باند بیشتری که بر روی دندان دارد استفاده شود.

سابقه و هدف: با توجه به افزایش تمایل بیماران برای مصرف فرآورده های فلوراید در منزل و رواج روزافزون انواع متفاوت دهان شویه ها مانند پرسیکا و ایرشا که کارخانه های سازنده آنها را واجد فلوراید معرفی نموده اند، هدف از تحقیق حاضر تعیین میزان و جذب فلوراید در مینای سالم بعد از مصرف دهان شویه ایرانی (پرسیکا و ایرشا) در مقایسه با دهان شویه استاندارد Oral-B بود. مواد و روشها: در این تحقیق تجربی (آزمایشگاهی)، در مرحله نخست دو نمونه دهان شویه Oral-B، سه نمونه دهان شویه پرسیکا و چهار نمونه دهان شویه ایرشا آنتی پلاک با سری ساخت مختلف در شهر تهران خریداری و در مرحله بعد، مقادیر فلوراید هر سه نوع دهان شویه پس از رقیق سازی با معرف فلوراید (شامل اسید استیک، کلرید سدیم و CDTA) با استفاده از پتانسیومتری تعیین شد. دهان شویه پرسیکا در مقادیر قابل اندازه گیری فاقد فلوراید تشخیص داده شد. در مرحله بعد 30 دندان پرمولر سالم و عاری از پوسیدگی به طور تصادفی به سه گروه ده تایی تقسیم و هر دندان به دو نیمه تقسیم و در دو گروه مورد و شاهد بررسی شدند. در گروه های مورد به ترتیب دهان شویه های Oral-B، ایرشا و ایرشا به همراه مسواک زدن طی 7 روز متوالی به کار رفتند. میزان فلوراید جذب شده در سطح (KOH-Soluble Fluoride or KOH-SF) به روش Caslavska و فلوراید پیوند شده) Structurally Bound Fluoride (SBF) به روش McCann اندازه گیری شد. سپس نتایج به کمک آزمون های آماری Paired t، ANOVA و LSD مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: دهان شویه ایرشا مانند Oral-B حاوی حداقل %0.05 سدیم فلوراید بود. در مقادیر فلوراید جذب شده در ساختار (SBF) برحسب ppm به دست آمده و در سه گروه مورد و شاهد تفاوت معنی داری مشاهده نشد. در رابطه با KOH-SF تنها با استفاده از آزمون LSD تفاوت جزیی در مقدار فلوراید جذب شده در گروه دوم و سوم مشاهده شد. نتیجه گیری: دهان شویه ایرانی ایرشا از نظر مقدار و جذب فلوراید (SBF) مشابه دهان شویه Oral-B بود. مسواک زدن 5 دقیقه بعد از مصرف دهان شویه اثری بر نفوذ فلوراید در ساختار مینا ندارد ولی مقدار فلوراید جذب شده در سطح (KOH-SF) را کاهش می دهد.

سابقه و هدف: استفاده از دستگاه های ثابت ارتودنسی می تواند منجر به ایجاد عوارض مختلف از جمله ایجاد شرایط مساعد جهت تراکم استرپتوکوک موتانس و به دنبال آن دمینرالیزه شدن مینا و افزایش تعداد ضایعات پوسیدگی به طور برجسته در سطوحی که براکت ها روی آن ها قرار دارند، شود. این تحقیق با هدف بررسی میزان تاثیر دهانشویه های لیسترین و Oral-B و ارتوکین بر روی میزان تجمع استرپتوکوک موتانس موجود در پلاک اطراف براکت های ارتودنسی و در بزاق و میزان پلاک دندانی طراحی و اجرا گردید.مواد و روش ها: مطالعه با طراحی Double-Blined Randomized Cross Over Clinical Triral بر روی تعداد 25 بیمار تحت درمان ارتودنسی ثابت که به 6 گروه تقسیم شدند، انجام شد و میزان استرپتوکوک موتانس موجود در پلاک و بزاق با تکنیک Side specific modified strip mutans و میزان PI در آنها قبل و بعد از استفاده از دهانشویه اندازه گیری شد. بین مصرف هر دهانشویه با دهانشویه بعدی یک دوره Washout سه هفته ای در نظر گرفته شد. داده ها توسط آزمون آماری krus kal wallis و Wilcoxon مورد قضاوت قرار گرفت.یافته ها: تحقیق بر روی 25 بیمار با میانگین سنی 6.3±19 سال انجام شد که 5 نفر مرد و 20 نفر زن بودند. میزان تغییرات تجمع استرپتوکوک موتانس هر دندان بر حسب دهانشویه نشان داد که میزان تاثیر ارتوکین بهتر از Oral-B و Listerine بود (P<0.09) و میزان تغییرات استرپتوکوک موتانس در بزاق افراد مورد بررسی بر حسب نوع دهانشویه (درصد افزایش، درصد بدون تغییر و درصد کاهش) در سه گروه مشابه بود و اختلاف آن ها از لحاظ آماری معنی دار نبود .(P<0.4) میزان تغییرات پلاک میکروبی افراد مورد بررسی بر حسب نوع دهانشویه نشان داد که میزان تاثیر ارتوکین بهتر از Oral-B و Listerine بود .(P<0.001)نتیجه گیری: ارتوکین به واسطه داشتن کلرهگزیدین در کاهش میزان استرپتوکوک موتانس و کاهش میزان PI بهتر از لیسترین و Oral-B عمل کرد.

مقدمه: استرپتوکوکوس موتانس مهمترین میکروارگانیسم پوسیدگی زا بوده و در آغاز پوسیدگی نقش اصلی را دارا می ‏باشد. دهان ‏شویه ‏های حاوی فلوراید به دلیل خواص ضدمیکروبی یون فلوراید، می‏ توانند تاثیر بسزایی در کاهش این میکروارگانیسم داشته باشند. دو دهان ‏شویه حاوی فلوراید رایج در بازار، دهان ‏شویه Oral-B و دهان ‏شویه ایرشا می ‏باشد. هدف از این مطالعه مقایسه تاثیر این دو دهان ‏شویه بر میزان استرپتوکوکوس موتانس بزاق بوده است.مواد و روش‏ ها: مطالعه به طریق تجربی - مداخله ‏ای انجام شد. بدین صورت که 60 دانش آموز از یک دبیرستان شبانه روزی دخترانه به طور تصادفی به 2 گروه 30 نفره تقسیم شدند. به یک گروه دهان‏ شویه Oral-B و به گروه دیگر دهان‏ شویه ایرشا داده شد و از آنها خواسته شد که دهان ‏شویه ‏ها را به مدت 4 هفته روزی 2 بار استفاده نمایند. قبل و بعد از مصرف دهان ‏شویه از همه شرکت کنندگان نمونه گیری بزاق بعمل آمد و برای کشت میکروبی به آزمایشگاه فرستاده شد. در نهایت داده‏ ها با استفاده از آزمون t مستقل و زوجی و با در نظر گرفتن سطح معنی داری %5 مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.یافته‏ ها: استفاده از هر دو نوع دهان ‏شویه به طور معنی‏ داری باعث کاهش میزان استرپتوکوکوس موتانس بزاق گردید (برای دهان‏ شویه ایرشا P<0.001 و برای دهان ‏شویهP<0.001 Oral-B ). به علاوه مشخص شد که دهان‏ شویه Oral-B به طور معنی ‏داری تاثیر بیشتری (حدود 2 برابر) از دهان‏ شویه ایرشا دارد (P<0.001).نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که هر دو دهان ‏شویه حاوی فلوراید،Oral-B  و ایرشا، در کاهش میزان استرپتوکوکوس موتانس بزاق موثر هستند. همچنین مشخص گردید که تاثیر دهان ‏شویه Oral-B حدود 2 برابر بیشتر از دهان‏ شویه ایرشا است.

سابقه و هدف: کنترل مکانیکی پلاک روش اصلی جلوگیری از ایجاد پوسیدگی و بیماری های پریودنتال است. از میان روش های مکانیکی، استفاده روزانه از مسواک بهترین روش دستیابی به سلامت دهان و دندان به شمار می رود و یکی از عواملی که در کارایی مسواک زدن موثر است طرح و شکل مسواک می باشد. هدف از این مطالعه، بررسی مقایسه کارایی 2 نوع مسواک ایرانی رایج در مقایسه با مسواک خارجی در برداشت و کاهش پلاک میکروبی بود.مواد و روشها: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی بر روی 30 دانشجوی دختر دندانپزشکی دانشکده دندانپزشکی بابل که با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شده بودند، انجام گرفت. مسواک خارجی در این مطالعه Oral B ساخت کشور آلمان مدل Cross action و مسواک های ایرانی پنبه ریز مدل Classic و پنبه ریز مدل Cross action بودند. پس از نمونه گیری به دانشجویان توصیه شد به مدت 24 ساعت قبل از مراجعه از هیچ وسیله و روشی برای بهداشت دهان خود استفاده نکنند. پس از 24 ساعت، طی اولین مراجعه برای تمامی نمونه ها پروفیلاکسی انجام و میزان شاخص پلاک قبل از مسواک زدن با استفاده از شاخص O’Leary تعیین و در فرم مخصوص ثبت شد. برای یکسان شدن شرایط، روش انتخابی Bass برای مسواک زدن آموزش داده شد. سپس نمونه ها به صورت تصادفی به 3 گروه 10 تایی تقسیم شدندو سه نوع مسواک برای استفاده در هفته های اول و دوم و سوم تعیین گردید. میزان شاخص پلاک بعد از استفاده از هر نوع مسواک به مدت یک هفته ثبت شد. این فرآیند در مورد مسواک های دوم و سوم نیز تکرار شد. در این مطالعه اثر سه نوع مسواک در کاهش پلاک دندانی در هر فرد با خودش از طریق آزمون آماری Test paired مقایسه و جهت تعیین برتری میان سه گروه از آزمون آماری ANOVA استفاده شد.یافته ها: در این مطالعه کاهش آماری معنی داری پس از استفاده از هر سه نوع مسواک به عنوان یکی از اصلی ترین روش های مکانیکی حذف پلاک نشان داده شد که این مطلب ضرورت استفاده مرتب از مسواک را نشان می دهد. کاهش پلاک ایندکس در مسواک Oral -B Cross Action از همه بیشتر و در پنبه ریز Classic از همه کمتر بود (P£0.001). در مورد مقایسه دو تایی مسواک ها، مسواک Oral B Cross Action نسبت به نوع پنبه ریز معمولی تفاوت معنی دار آماری از نظر میانگین کاهش پلاک ایندکس داشت (P=0.018) اما همین مسواک در مقایسه با همتای ایرانی خود یعنی پنبه ریز مدل Cross Action تفاوت آماری معنی داری را از نظر میانگین کاهش پلاک ایندکس نشان نداد (P=0.797). نتیجه گیری: با مقایسه سه مسواک Oral B Cross Action، پنبه ریز مدل Classic و پنبه ریز Cross Action مشخص گردید که در میزان کاهش پلاک ایندکس تفاوت معنی داری بین دو مسواک Oral B Cross Action و پنبه ریز cross Action در کاهش ایندکس پلاک وجود ندارد. اما تفاوت معنی داری بین این دو مسواک با مسواک پنبه ریز مدل Classic در این ایندکس وجود داشت.